Skip to content

Przyklejona prawda o angiogenezie i trombosponinach ad

5 dni ago

466 words

W badaniach Kopp et al. w tym wydaniu JCI rzuca nowe światło na te tajemnice (5). TSP1 i TSP2 TSP są rodziną 5 strukturalnie pokrewnych białek macierzy pozakomórkowej, zdolnych do wiązania zarówno receptorów powierzchniowych komórek, jak i innych zewnątrzkomórkowych białek macierzy (6). TSP1 i TSP2 są bardzo podobne strukturalnie i funkcjonalnie; obaj byli implikowani jako inhibitory angiogenezy, przeżycie komórek śródbłonka i migracja komórek śródbłonka (7). TSP1, pierwsza z opisywanej rodziny, jest białkiem macierzy pozakomórkowej wrażliwym na trombinę, która jest uwalniana z granulek płytek krwi po aktywacji (8). Co ważne, jest to najbardziej obfite białko w granulkach p-płytek. Wyizolowano go z płytek krwi i umiejscowiono w megakariocytach i macierzy pozakomórkowej już w 1978 r. (8, 9). Jest również wyrażany przez komórki śródbłonka i fibroblasty in vitro oraz przez pewne komórki nowotworowe in vitro i in vivo (10, 11). Podobne białko, TSP2, zidentyfikowano w komórkach śródbłonka kilka lat później (4). TSP1 jest ligandem zawierającym argininę-glicynę a-asparaginian a zawierającym a integryny avp3 (6). Jest także ligandem dla CD36, receptora sprzężonego z białkiem G na komórkach śródbłonka (6). Kilka badań wskazuje, że wiązanie TSP1 z CD36 hamuje migrację komórek śródbłonka i indukuje apoptozę komórek śródbłonka in vitro (12-15). TSP1 wiąże się także z innymi składnikami ECM, takimi jak fibrynogen, fibronektyna i proteoglikany, i odgrywa rolę w agregacji płytek krwi (16). W 1990 r. TSP1 po raz pierwszy opisano jako inhibitor angiogenezy, ponieważ blokował on powstawanie nowych naczyń krwionośnych w rogówce in vivo w odpowiedzi na podstawowe FGF (1, 3) i zablokowane tworzenie rurek komórek śródbłonka i migracja komórek in vitro (2 ). Dodatkowe badania wykazały, że TSP1 może służyć jako naturalnie występujący supresor guza poprzez hamowanie angiogenezy nowotworowej (3). Ostatnie badania wskazują, że utrata TSP1 lub TSP2 podczas rozwoju embrionalnego nie jest śmiertelna, ale powoduje zwiększenie gęstości naczyń (17, 18). Różne badania wskazują, że dorosły TSP2. /. i TSP1. /. myszy wykazują zwiększoną gęstość naczyń podczas gojenia się ran, rozwoju siatkówki i wzrostu guza (17, 18). Przeciwnie, transgeniczne myszy TSP1 wykazują zmniejszoną gęstość naczyń (19). Jakie jest źródło trombospondin. Źródło tkanek TSP podczas angiogenezy było niejasne. Podczas rozwoju zarodkowego TSP2, ale nie TSP1, ulega ekspresji w śródbłonku i rozwija tkance łącznej (20). Natomiast TSP1, ale nie TSP2, ulega ekspresji w megakariocytach oraz w rozwijającej się nerce i jelicie (20). Inne badania wykazały, że TSP1 jest wyrażany przez megakariocyty i płytki krwi u dorosłego zwierzęcia (8, 9) i że oba TSP ulegają ekspresji w komórkach śródbłonka hodowanych in vitro (2, 10, 11).
[hasła pokrewne: rozciąganie przed bieganiem, przychodnia ludwikowska oleśnica, leczenie biologiczne zzsk ]
[więcej w: co jeść po bieganiu wieczorem, pronasal opinie, manufaktura polka ]